ACHTERGRONDEN

De Orde van de Jonge Ritus komt voort uit de Liberal Catholic Church, die in 1916 is gesticht door de bisschoppen James I. Wedgwood en Charles W. Leadbeater.

Uit de Liberal Catholic Church zijn over de gehele wereld meerdere afzonderlijke kerkgenootschappen ontstaan. Een van de overeenkomsten is dat zij open staan voor esoterie. Door de gemeenschappelijke basis hebben zij ook veel ideeën gemeenschappelijk. De grote scheidslijn in ideeën en leer wordt gevormd door kerkgenootschappen die open staan voor theosofische ideeën en zij die dat niet doen. De Orde van de Jonge Ritus staat open voor theosofische ideeën.

Een informatief achtergrond artikel vind je bijvoorbeeld hier: klik hier!

De Orde van de Jonge Ritus is ontstaan uit een afsplitsing van de Vrij-Katholieke Kerk in Nederland van voor 2003. Meer informatie vind je bijvoorbeeld hier: klik hier!

Een van de redenen voor het ontstaan, was het willen aanbieden van twee vormen van priesterschap.

Een zwarte bladzij

Kort na haar ontstaan kwam de Orde in zwaar weer terecht, doordat men gedwongen werd haar stichtend bisschop te vragen met emeritaat te gaan. De reden hiervoor werd gevormd doordat de bisschop in kwestie, vanwege handelingen in de privé sfeer, in aanraking kwam met justitie en een veroordeling kreeg.

De grotere openbaarheid de laatste tijd over misstanden en helaas zelfs desastreus geweld binnen andere denominaties laten zien dat het vervullen van een geestelijk ambt helaas geen certificaat van heiligheid met zich mee brengt. Ieder mens is verantwoordelijk voor de eigen handelingen en zal oogsten wat zij of hij zaait. God is volmaakt. De mens bevindt zich tussen hemel en aarde en heeft de keuze te kiezen tussen zelfzucht vanuit onwetendheid of om een waarachtig en zuiver werker te zijn in Gods plan.

Ommekeer

Onder leiding van de voormalige voorzittend bisschop Louise Lombard, z.g., is een start gemaakt met de evaluatie in welke vorm de Orde van de Jonge Ritus verder wil bestaan. Het eerdere onrealistische ‘priesterschap voor iedereen!’ is terug gedraaid. Niet dat we mensen die dat aspireren geen priesterschap zouden gunnen, integendeel, maar de praktijk heeft laten zien dat scholing, screening, training en begeleiding gedurende meerdere jaren cruciaal is voor het welslagen van dit voornemen.

In principe kan iedereen priester worden. Daarmee bedoelen we dat het binnen de menselijke mogelijkheden ligt om priester te worden. Maar niet iedereen blijkt geschikt om aan de eisen, verantwoordelijkheden en innerlijke houding te voldoen om priesterschap in dit leven gestalte te geven en uit te dragen. Kandidaten, die priesterschap aspireren worden uitgenodigd voor een gesprek. Is de uitkomst hiervan gunstig, dan worden verdere afspraken gemaakt voor een traject van scholing, screening, training en begeleiding dat meerdere jaren in beslag neemt.

Wij kennen twee vormen van priesterschap:

1. Innerlijk priesterschap, waarbij de priester uitsluitend is geautoriseerd tot vieringen in haar of zijn privé sfeer met een aangepaste vorm van liturgie.

2. Priester Celebrant, zij of hij is priester of bisschop, is geautoriseerd voor volwaardige en openbare diensten en is gerechtigd namens de Orde van de Jonge Ritus te spreken.

Het Eeuwig Vrouwelijke

Al kan niemand de volheid van God kennen, de geschiedenis, traditie, openbaringen en geschriften stellen ook het Eeuwig Vrouwelijke tegenwoordig. Zoals Christus te zien is als het tweede gezicht van God, zo is het Eeuwig Vrouwelijke te zien als het vrouwelijk gezicht van God. We komen het tegen in diverse gedaanten. Bijvoorbeeld als Sophia, de Wijsheid, als Maria, moeder van Jezus, de Zwarte Madonna en Maria van Magdala, de discipel die het Al heeft aanschouwd.

De Orde van de Jonge Ritus hecht groot belang aan de manifestaties van het Eeuwig Vrouwelijke. Zoals iedere vrouw of man beschikt over zowel feminiene als masculiene kwaliteiten, zo toont ook God zich in diverse gedaanten. Alle gedaanten bieden een manier op te klimmen naar God. Aandacht voor het Eeuwig Vrouwelijke, naast God de Vader, de Zoon en Heilige Geest, maakt ons meer bewust en meer compleet.

De Orde van de Jonge Ritus hoopt het Eeuwig Vrouwelijke een krachtige plaats te geven in de liturgie. Daartoe is een studiegroep actief. Dit is in geen enkel opzicht een feministische groep, net zo min als zouden wij ons Godsbeeld als exclusief ‘masculinistisch’ ervaren. Ons streven is erop gericht de rijkdom van God in balans, dus ook als androgynie, uit te drukken.

Apostolische Successie

De Apostolische Successie is de ononderbroken doorgave van het bisschopsambt (episcopaat), waarop de Kerk en haar geestelijke hiërarchie steunt. Deze doorgave gebeurt door de bisschopswijding, die binnen de apostolische successie gezien wordt als teruggaand op de eerste apostelen. De Orde van de Jonge Ritus ontleent haar Apostolische Successie aan de Liberal Catholic Church, die haar Apostolische Successie ontleent aan de Oud-Katholieke Kerk, die haar Apostolische Successie ontleent, via Avignon (1566), aan de Rooms-katholieke Kerk, die haar Apostolische Successie ontleent aan de apostel Petrus, die samen met de andere apostelen hiertoe de gaven van de Heilige Geest ontving, op de dag die wij gedenken en tegenwoordig stellen met Pinksteren.

Ordinariaat

De Orde van de Jonge Ritus heeft contacten met diverse bisschoppen van Liberal Catholic signatuur en is een ordinariaat van The Old Catholic and Apostolic Church.