6 Januari: Driekoningen

6 Januari: Driekoningen




De Adventsperiode heeft ons voorbereid op Kerstmis.

Na de periode van Advent vieren we Kerstmis op 25 december.
We herdenken de geboorte van Jezus in Bethlehem.
Symbolisch gezien is dit het moment dat wij ons bewust worden van onze innerlijke goddelijke vonk.

De geboorte van Jezus is Gods offer.
Men zegt wel dat het Goddelijk offer wordt herinnerd door de kruisdood van Jezus.
Maar dat is niet Gods offer.

God kon, doordat Jezus werd geboren, deel gaan hebben aan de mensheid.
God heeft zich hiertoe vanuit zijn oneindigheid en eeuwigheid ingeperkt.
Een heel specifieke afstemming en inperking was noodzakelijk: dat is Gods offer.

En een ster leidt de drie Wijzen uit het oosten naar de plaats waar Jezus geboren is.

Deze gebeurtenis herdenken we met het feest van Driekoningen op 6 januari.

De term ‘Wijzen’ werd gebruikt om leraren uit de religie van het Zoroastrisme aan te duiden.

Zij zagen de ster.

Herodes, de koning van Judea, zag deze niet, wist van niets en werd onaangenaam verrast door het nieuws dat de koning der Joden geboren was.
Herodes was niet gediend van concurrentie, maar wordt door ingrijpen van bovenaf buitenspel gezet (Mattheus 2: 12).

De drie Wijzen waren de eersten in de wereld die het Christuskind herkenden en erkenden als Goddelijke Openbaring in de wereld.

Wij gedenken deze gebeurtenis ook als symbolisch voor onze innerlijke ontwikkeling.
Als een geestelijke werkelijkheid, die zich keer op keer kan voltrekken.
Het feest van Driekoningen geeft elk jaar weer een impuls om ons te richten op ons innerlijk Koningschap, dat door voortdurende toewijding tot bloei kan komen.

Een gebed voor het feest van Driekoningen luidt:

“O God,
Die door de leidende ster onze Heer aan de Wijzen uit het Oosten openbaarde;
wij bidden U ons die ijver en wijsheid te schenken
welke ons zullen helpen zoekende zielen tot U te brengen,
Die aller Vader zijt.”
Amen.

Aan een leeg Koninkrijk heb je niets.
Zonder de ander lukt onze geestelijke groei niet.

Als wij onze verworvenheden niet ter beschikking van anderen laten komen, stagneert onze groei.
Als wij onze verworvenheden niet ter beschikking van anderen laten komen, ontvangen wij ook geen verdere hulp van degenen die ons zijn voorgegaan: heiligen en wijzen.

“Panta rhei.”

Alles stroomt.

Op Driekoningen bidden wij om de juiste ijver en wijsheid waardoor andere zoekende zielen zich aangetrokken weten door God.
En net zo – ook al staat het niet in het gebed hierboven – kunnen wij in een eigen gebed God vragen die juiste ijver en wijsheid ook voor onszelf te ontwikkelen.
Wij zijn ook, ieder van ons, wezens in de groei.
Wij doen aan mens-wording.
Wij kunnen ook een steuntje in de rug gebruiken om ons innerlijk Licht aan te schakelen aan het Christuslicht.
En met de juiste ijver en wijsheid kunnen wij ook koninklijk worden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.